U zegt? Thomas Dybdahl? Op handen gedragen door de kenners, maar onbekend bij het grote publiek. Zullen we daar eens verandering in brengen? Hoewel, zo makkelijk zal dat niet gaan, want zijn Songs zijn geen slikklare brokken prefabpop.

Bon, eerst voorstellen. Dybdahl is een prille dertiger, geboren in Sandnes, een flinke provinciestad in Noorwegen. In zijn geboorteland is hij al jaren wereldberoemd. Sinds 2002 - toen zijn debuutcd verscheen-  verzamelt ie platina platen en Noorse Mia's dat het een lust is. Omdat ook de platenfirma de tijd rijp acht om de rest van de wereld kennis te laten maken met zoveel schoonheid, is het beste uit Dybdahls vijf soloplaten nu op één schijf verzameld. Songs heet ze; we hadden het niet beter kunnen verzinnen.

Een compilatie als Meteen mee-cd? Toegegeven, dat doen we niet elke week, maar voor deze veertien liedjes maken we graag een uitzondering. Ze zijn het namelijk stuk voor stuk waard. Denk aan een combinatie van Jeff Buckley, Nick Drake en John Martyn en je krijgt een idee hoe Dybdahl klinkt. Soms heel intimistisch met sobere muzikale toetsen, dan weer uitermate expressief en explosief met een weelderige orchestratie. De ene keer dromerig, een andere keer grillig, op de rand van de valkuil die we arty farty noemen, maar altijd elegant.

Thomas Dybdahl is wel geen vrolijke kwast, zijn songs zijn genant openhartig en zelfs zwartgallig. Een blik op de lyrics levert zinsneden op als "Honey, I told you that these things never last", "I often wonder how exciting life would be" of nog "Everyone gets a little scared". Maar laat dat de pret niet drukken. Verwen jezelf en zet je oren wijd open voor deze poëtische pracht uit het Hoge Noorden.

(db)