Staatshoofden, regeringsleiders, hoogwwaardigheidsbekleders en hun wederhelften komen wel eens bij elkaar over de vloer. Officieel of officieus, in beide gevallen hoort daar een cadeautje bij. In die kringen heet zulks een 'diplomatiek geschenk'.

De officiële lijst met diplomatieke geschenken aan de Zuid-Afrikaanse president Jacob Zuma is, onder druk van media en oppositiepartijen, recent in de openbaarheid verschenen. En het moet gezegd, daar zitten toch een paar interessante items tussen.

Van Silvio Berlusconi kreeg Zuma een blauwe pyjama, twee kamerjassen, twee paar beddenlakens, twee jassen, twee paar zonnebrillen, twee lederen tassen en een das. De Egyptische president Mubarak had een veelkleurig tapijt bij. Van Michelle Obama kregen de mevrouwen Zuma een theeservies en een lampenkapje en een van de dames werd door Cherie Blair bedacht met een voetbadje.

Een geschenkjekiezen voor iemand die je niet zo heel goed kent, is een algemeen erkend probleem. Maar wat geef je in kringen waar men alles al heeft? Hoeveel moet zo'n diplomatiek geschenk kosten? In hoeverre hoe je rekening met de smaak en de interesses van de ontvanger? Of geef je eerder "iets typisch van bij ons"? Om nog maar te zwijgen over het tegengestelde probleem: waar blijf je met al die gekregen spullen?

Wij denken dat een Europees commissaris voor buitenlandse handel die zes jaar minister van Buitenlandse zaken geweest is ervaringsdeskundig moet zijn. En eigenaar van een kast met veel schuiven.