Begin januari vroegen we ons af wat er zou gebeuren mocht Griekenland failliet gaan. Het ging toen ook over de 'niet-reddingsclausule' in de EU-verdragen.

De volgende vraag was niet óf maar hoe de Europese Unie zou tussenkomen. Vandaag heeft de Europese Commissie zich gebogen over het Griekse besparingsplan, en besloten dat het goed was. Al tikt de commissie Griekenland ook op de vingers omdat het met de  economische statistieken gesjoemeld heeft. Gisteren ontdekte een commissie van experts nog een 'verborgen schuld' van 40 miljard euro. Daar hadden de Grieken natuurlijk hun redenen voor.

Nu, de commissie waarschuwt ook voor de risico's en gaat bijzonder streng toezien op de uitvoering van dat besparingsplan en daarmee staat Griekenland min of meer onder Europese curatele. Het is trouwens de eerste keer dat Europa zo ver gaat.

Wij houden ons Europese hart vast. Want het Griekse saneringsplan houdt onder meer een bevriezing van de lonen van de ambtenaren in, een verhoging van de taksen op benzine, een verhoging van de pensioenleeftijd en een reorganisatie van het belastingsysteem. De Griekse bevolking zal m.a.w. geconfronteerd worden met een snelle en drastische verlaging van de  welvaart en het welzijn. En voor zover wij onze Griekse mede-europeanen een beetje kennen, voorzien we grote sociale onrust,  mogelijk een aantal politieke wisselingen, en misschien zelfs iets wat we maar 'een revolutie' zullen noemen.

We vragen ons en passant ook af hoe het nu verder moet met de euro. Stevenen we af op een Europa met sterke en zwakke eurolanden, of zijn we daar al? En hebben we iets geleerd voor de toekomst ?