En zo ja, hoe ziet hij/zij/het er dan uit? Dat zijn vragen die we verwachten op een ufologische bijeenkomst of bij een zelfhulpgroep voor mensen die geloven dat ze door een buitenaardse mogendheid ontvoerd werden.

En niet bij de eerbiedwaardige Royal Society. Wat zeggen we? Niet bij de oudste wetenschappelijke academie ter wereld. Nochtans buigen zich vandaag en morgen in Londen allerlei wereldvermaarde wetenschappers - onder wie onze eigen nobelprijswinnaar Christian de Duve - en instellingen als de ESA, de NASA en - jawel - de United Nations Office for Outer Space Affairs over dat soort vragen.

Morgen spreekt bijvoorbeeld Paul Davies, een natuurkundige aan de Arizona State University. Hij vindt dat we niet in verre uithoeken van het heelal moeten zoeken naar ET, maar gewoon hier in onze eigen vertrouwde aardse omgeving. Want 'ze' zijn eral, ze leven in een 'schaduw biosfeer', een soort paralelle biotoop waar leven zoals wij dat kennen niet voorkomt. Denk aan zoutmeren, droge valleien op Antarctica, vulkaanmonden of het zwaar vervuilde Mono Lake in California.

Allemaal in het kader van de 50ste verjaardag van de Search for Extra-Terrestrial Intelligence (SETI). En om de 350ste verjaardag van de Royal Society niet onopgemerkt voorbij te laten gaan natuurlijk.