Mocht dit schip-van-vertrouwen ooit zinken, dan zou de evacuatie van ons kinder- en vrouwenloze redactie-eiland probleemloos verlopen. Wij zouden gewoon allemaal eerst mogen.

Het bevel 'women and children first' werd voor 't eerst op 26 februari 1852 gegeven, toen de HMS Birkenhead zonk voor de kust van Zuid-Afrika.

Met dat principe wordt anders omgesprongen naarmate een schip sneller zinkt. Dat hebben ze aan de Queensland University of Technology vastgesteld, door de slachtoffergegevens van de scheepsramp met de Titanic (1517 doden, 1912) met die van de RMS Lusitania (1198 doden, 1915) met elkaar te vergelijken.

Bij de ramp met de Titanic duurde het twee uur en veertig minuten voor het schip onder water verdween. De regel ‘vrouwen en kinderen eerst’ werd hier keurig opgevolgd, want het grootste deel van de overlevenden bestond uit vrouwen, kinderen en mensen die in gezelschap van een kind reisden.

De Lusitania zonk in achttien minuten tijd en daarbij werd eerder het ‘ieder voor zich’-principe gehuldigd. Met als gevolg dat naar verhouding veel jonge mannen de ramp konden navertellen.

Blijft de vraag of 'vrouwen en kinderen eerst'  een sociale norm, een universele regel of een absoluut bevel is. En of daar bij overtreding  straffen op staan. En nu we het er toch over hebben, wat als de kapitein zijn schip als voorlaatste verlaat?