Over het concept 'winkelen' heerst op ons manneneiland grote consensus.  Wij scheppen aan de redactionele eet- en vergadertafel vooral op over hoe snel we aan ons gerief geraakt zijn. Het record in de discipline een-nieuwe-broek-gaan-kopen staat momenteel  op een scherpe 17". Wij weten doorgaans namelijk precies wat wij nodig hebben en wij willen vervolgens zo snel mogelijk met het product van onze keuze naar huis.

Onze wettige of onwettige echtgenotes, vrouwelijke collega's van naburige eilanden, dochters, vriendinnen, bazinnen etc denken daar enigszins anders over. Ze noemen 'naar de winkel gaan'  trouwens 'shoppen', alsof het om iets leuks gaat.

Zij gaan eerst op prospectie. Ze zien allerlei aardige-net-te-dure-spulletjes liggen, onthouden wat waar en wanneer,  en gaan vervolgens nog eens kijken of ze er nog wel liggen (sommigen durven zelfs begerenswaardige spullen een beetje weg te moffelen in het rek).  In de soldentijd begeven zich dan opnieuw naar die vooraf ingescande plekken etc,... Enfin, u weet wat we bedoelen.

Nu hebben Amerikaanse onderzoekers een aantrekkelijke wetenschappelijk verklaring gevonden voor dat verschil in gedrag. Wij kunnen daar namelijk niet aan doen, en zij ook niet. Het is de evolutie die bepaald heeft dat er gewinkeld c.q. geshopt wordt. In de oertijd waren mannen namelijk jagers, en vrouwen verzamelaars.