De alarmerende berichten over de financiële toestand van Griekenland blijft de Europese pers beroeren. Terecht, mogen we aannemen. Een begrotingstekort van 12,7% op het bbp is geen peulschil, zelfs als er tijdelijk iets losser wordt omgesprongen met  de Maastrichtnorm van 3%.

En wie zal mogelijkerwijs mee mogen opdraaien voor het financiële wanbeheer, als Griekenland zijn begrotingstekort niet onder controle krijgt? De andere lidstaten natuurlijk. En dat zal dan ongetwijfeld een ongeziene kettingreactie in het Verenigd Europa opleveren.

Dàchten wij, die het Verdrag van Maastricht niet volledig gelezen hebben. Want we lazen vandaag in de Neue Zürcher Zeitung "Die Verträge sähen eine Nicht-Rettungs-Klausel vor und diese Regeln müssten eingehalten werden. Griechenland habe es in der Vergangenheit versäumt, seine öffentlichen Ausgaben zu kontrollieren oder seine Wettbewerbsfähigkeit zu erhöhen". Dat zegt Jürgen Stark, directielid van de Europese Centrale Bank in Frankfurt.

Als ons Duits ons niet in de steek laat, menen wij daar uit te mogen opmaken dat er in de EU-verdragen een 'niet-reddingsclausule' voorzien is, die in werking treedt als als een lidstaat failliet gaat. Dat het dan bij het IMF, en niet bij de EU moet gaan aankloppen.

Of dat - indien dat inderdaad zo geregeld is - een geruststellende gedachte is, vragen we aan professor Paul De Grauwe.