Of eerder verdrietig? Dat vroegen we ons vandaag af aan de redactionele eet- en vergadertafel , toen we het over Alexander De Croo hadden.

Het  paleis heeft dezer dagen immers de voorzitters van de meeste politieke partijen geconsulteerd. Aan Franstalige zijde kregen ze allemaal een majesteitelijke uitnodiging. Voor Vlaanderen stonden Caroline Gennez , Marianne Thyssen en Wouter Van Besien op de gastenlijst.

Maar Open VLD-voorzitter Alexander De Croo - in deze context toch geen quantité négligeable - werd opvallend genegeerd door het paleis. Omdat hij het vertrouwen in federale regering heeft opgezegd? Of is het een signaal dat we moeten interpreteren als "gij zult de kroon niet ontbloten. Ook niet een beetje."?

Wij vinden het een geruststellende gedachte dat de koning der Belgen naast een instituut ook een persoon van vlees en bloed is. Met kwaliteiten en tekortkomingen. Met eigenaardigheden en voorkeuren. Maar kan en mag de koning zich in bestuurlijke aangelegenheden "laten kennen"?