Lieven Verstraete leest: Stieg Larsson

Vakantie voorbij, veel gefeest, veel gezon-d, veel gesport en veel gelezen. De hele Millenium-trilogie van Stieg Larsson verorberd. Als er een hype opsteekt laat ik die altijd consequent links liggen. Niet zo met Stieg Larsson. Vooral omdat hij de kost verdiende als onderzoeksjournalist. Dus heel veel verwachtingen. Het klopt: Larsson grijpt je bij de keel, schrijpt ongemeen vlot en Lisbeth Salander is een pracht van een personage. Je leest de drie boeken -drie turven- in enkele rukken uit. Maar inhoudelijk viel het me toch wat tegen. Had er veel meer maatschappij- reflectie in verwacht. De eeuwige zoekende journalist in mij zeker? Dus ja, dit zijn uitstekende detectives. Maar neen, dit zijn niet de ultieme, veel-gelaagde detectives mét inhoud.

Heel andere koek was "Het land van aankomst" van Paul Scheffer. Toch al meer dan een jaar oud, maar het was er tot nu toe niet van gekomen. Zeer erudiet onderzoek naar de gevolgen en de problemen van de migratie in West-Europa. Ontziet geen heilige huisjes. Neen, immigratie is geen feest. Neen, de islam laat zich niet zomaar integreren in onze landen. Is ook conservatief. Ja, er is een nieuwe burgerzin nodig. En ja, wetten en regels zijn nodig en moeten ook afgedwongen worden. Maar nergens wordt Scheffer klef, haatdragend of pamflettair. Aanbevolen voor iedereen die het goed voorheeft met onze maatschappij en daar wil over nadenken