Voor velen is The Dark Side Of the Moon uit 1973 dé ultieme conceptplaat. Ze stond dan ook 14 jaar onafgebroken in de albumlijsten.

Na het vertrek van de geniale mafkees Syd Barrett was Pink Floyd een beetje op de dool. De “Madcap” was immers de drijvende kracht van de groep geweest en hij schreef de meeste nummers. Aanvankelijk probeerden Dave Gilmour & co. hetzelfde soort psychedelische “spacerock” te maken, maar dat wilde niet lukken. Pas toen ze enkele lange sfeervolle instrumentals uitwerkten tot echte songs vonden ze een eigen herkenbare sound.
Bassist Roger Waters kwam voor The Dark Side Of the Moon met het idee om alle songs in elkaar over te laten lopen op basis van één overkoepelend thema: de druk die het moderne leven ons oplegt en de keuzes die we moeten maken om ons bestaan draaglijk te maken.

De hele plaat is een technisch huzarenstukje, want het mixen van alle instrumenten, stemmen en samples avant la lettre gebeurde manueel. Met de hulp van geluidstechnicus Alan Parsons maakte Pink Floyd een klein meesterwerk dat zo universeel is dat de houdbaarheidsdatum nog lang niet overschreden is.

Patrick Riguelle en Alex Callier zijn alleszins fans en vertellen wat The Dark Side Of the Moon zo bijzonder maakt.

WEDSTRIJDVRAAG
Winnen een dvd ‘The Dark Side Of the Moon’: Carl Capiau (Maarkedal), Geert Dewit (Zoutleeuw), Marc Lerouge (Kortrijk), Toon Severijns (Ravels) en Nadia Van Espen (Tongeren)

Meer info (In het Engels) en luisterfragmenten op:

• Allmusic
• Uitstekend artikel door Craig Bailey
• Officiële website
• BBC
• Rolling Stone