Mezzo gaat live op het Schoon Verdiep van het stadhuis in Antwerpen op 4 mei. Die dag wordt 's avonds de Gouden Uil Literatuurprijs 2009 uitgereikt. Mezzo heeft haar eigen schaduwjury opgericht. Luisteraars Ann Erard, Charles Lommens, Katharina Ruymen en Dirk Verhofstadt (juist ja, de broer van...) zijn de gelukkigen, met Friedl' Lesage als voorzitster. Zij kiezen hun eigen Gouden Uil-winnaar en maken hem bekend in onze live-uitzending . Intussen zijn de juryleden druk aan het lezen....
Met de bemoedigende woorden van Charles in het achterhoofd is de marathon vandaag beëindigd. Ze zijn verslonden, verorberd, weggehapt, die vijf grote onbekenden. Het verteren kan beginnen.
Tijdens dit spijsverteringproces wordt er nu natuurlijk een mening van ons verwacht. De vijf gangen dienen minutieus onder de loep genomen te worden, sinecuur ontleed. De vivisectie kan beginnen! Met het scalpel in de hand zit ik klaar.... En nu?
Even waan ik me nog een van de befaamde recensenten die in "Mijn restaurant" de kandidaten volmondig lauweren of... genadeloos afkraken. Is dat wat ik nu moet doen? Ach, laat ik gewoon mijn "buikgevoel" volgen zoals zo mooi gesteld werd in de zoektocht naar ons, schaduwen, en deze vijf vol liefde omringen. Voor de een wat meer dan voor de ander. Per slot van rekening: het was me een waar genoegen.
Katharina
Bedankt Charles!
Nergensman. P.F. Thomése. Saint-Emilion Grand Cru. Geconcentreerd, complexe neus, volle smaak, lange afdronk. Ik zal je geproefd hebben, de fles zal niet leeg zijn. Je hoort niet thuis in een leesmarathon.
Vriendelijke groeten,
Ann Erard
Dag iedereen,
vier boeken uit, nog één te gaan.
Nee, ik zeg nog steeds niet welke,
maar wel dat er zich stilaan een rangorde
begint af te tekenen.
Maar het laatste boek kan deze volgorde
nog helemaal omgooien.
Voor dat boek heb ik nog ruim anderhalve dag.
Dat moet lukken.
Aan mijn collega-juryleden: courage!
Vriendelijke groet,
Charles Lommens
Maandagochtend.
Net terug van een doktersbezoekje met kleinste broertje. Sinds we 4 weken terug met ons gezin weer neerstreken in eigen land, slaagde hij er 3 weekends in om koorts te krijgen. Toch even laten checken om uiteraard te horen te krijgen dat er niet veel aan te doen is. Blijkbaar hebben wij hier in België andere virussen dan in Ukraine. Hij is ze nu allemaal even aan het uittesten.
Het thuiszijn van kleinste broer is wel niet bevorderlijk voor de leesmarathon. Maar ach, ik merkte net op de blog dat ik er eigenlijk wel goed voorsta: nog slechts eentje te gaan, "Nergensman". De verwachtingen staan hoog gespannen...
Mijn trip naar Venetië is achter de rug. Ik ben daarna meteen de Amsterdamse kwartieren ingedoken met "Alleen maar nette mensen". Het waren twee bewogen reizen. Ik heb mezelf de zondag vrij gegeven om even te bekomen, te digesteren als het ware. Net zoal ik "De Heining" en "Lange Dagen" wel een goed koppel vind, heb ik datzelfde gevoel een beetje met "Via Capello 23" en "Alleen maar nette mensen". Er zijn simultaniteiten te vinden.
Jammer dat we het er hier niet uitgebreid over kunnen hebben... Zal ik toch een tipje van de sluier oplichten? Er moet nog heel wat herkauwd worden maar toch is het voor mij duidelijk dat twee van de vier voor mij meer representeren wat een boek moet zijn en doen dan die andere twee. Er snijdt een lijn dwars door het viertal heen. Aan welke kant gaat "Nergensman" belanden?
Katharina
Het "wild" lezen is voorbij, jammer. Ik vind het triest en voel verraad van mezelf tegen de shortlist die de deskunduge jury welgewikt en gewogen selecteerde. Het moet me van het hart dat ik één boek niet graag gelezen heb, het kon me niet bekoren. Al die lovende recensies en dan als gewone lezer het lef hebben om te zeggen: nee dank u wel. Goed voor mij is dat ik hierdoor alle lovende verschenen recensies achter mij kan laten en puur natuur kan lezen en beoordelen. Nu ga ik herkauwen en "nee, dank u wel" opnieuw lezen.
Vriendelijke groeten,
Ann Erard
Drie boeken verder. Ik voel me high. Ik heb 5 kamers in mijn hoofd, 3 zijn bevolkt. De eerste door Daniël Schaaf en Arthur Citroen die mekaar nu waarschijnlijk niet veel meer te zeggen hebben. David zit in de tweede, hij wacht op Naima. In de derde hebben vader Eduard , moeder An, dochter Eva, zoon Steven wezenlijk contact met elkaar, Balder slaapt.Bordje niet storen. Ik heb nood aan zuurstof.
Net zoals jij Fried'l heb ik een nuchtere -aantal pagina's- keuze gemaakt, dus gestart met Via Capello 23. Alhoewel de auteursfoto's op de boekomslag ook hun invloed hadden. Wat kijken die mensen ernstig. Klein onderzoekje in mijn bibliotheek levert me een ernstige Dimitri Verhulst, een even ernstige Stefan Brijs, een sombere Anna Enquist. Enkel Arnon Grunberg lacht bij Tirza, hoewel ik vond dat bij dit boek niet veel te lachen viel. Op de foto heeft hij wel zijn nieuw geel brilletje aan, misschien maakte dit hem vrolijk. Ik dwaal af. De dwingende blik en monkellachje van Christiaan Weijts zorgden ervoor dat er geen weg terug was.
Vriendelijke groeten
Ann Erard
twee boeken uit, nog drie te gaan! Nee, ik zeg niet welke.
Deadline: donderdag 30 april.
Gelukkig heb ik maandag en dinsdag a.s. grotendeels vrij kunnen houden. Het is lezen tegen de klok.
Maar ik doe het met heel veel plezier en de gedachte dat anderen zich ook doorheen de boeken worstelen, is een extra motivatie.
Succes!
Vriendelijke groeten,
Charles Lommens
Vijf boeken lezen op twee weken tijd. Ik beken. Ik doe het zelden. Een boek lezen is voor mij een uiterst trage bezigheid. Ik laat de verhalen graag langzaam tot mij komen en zoek er ook de goeie plekjes voor uit want de locatie om te lezen wordt hoe langer hoe meer even belangrijk als het lezen zelf. De voorbije maanden heb ik er wat achterstallige lectuur doorgejaagd in het ziekenhuis. Alles behalve de ideale plek maar wel het ideale tijdverdrijf. En het ideale gespreksonderwerp met dokters en verpleegsters! Vooral bij de cover van ‘Datumloze dagen’ van Jeroen Brouwers –het gebloemde vrouwenlichaam- was mijn chirurg buitensporig geïnteresseerd in ‘vorm en inhoud’.
Maar we zouden het over de Gouden Uil hebben. Geen Brouwers onder de genomineerden. Jammer, hij had allicht andermaal voor literaire sensatie kunnen zorgen. Wel verrassende namen zoals Jan Van Loy , Pia De Jong en Robert Vuijsje. Gezien de beperkte tijd dacht ik een verstandige beslissing te nemen: Begin met het dikste boek. Christiaan Weijts dus met Via Capello 23. Ik heb er me een heel weekend mee geamuseerd en er fijne terrasjes mee ontdekt die al langer op mijn verlanglijstje stonden: Le Bar du Matin in St. Gillis en de Revisto op het Antwerpse Zuid.
Om snel aan méér dan één te zitten heb ik vervolgens het dunste boekje gelezen: Heining van Van Loy. Twee uur leesgenot en nog drie te gaan. Thomése is een boek dat zich niet te snel laat lezen dus Nergensman gaat op tijd en stond even aan de kant om plaats te maken voor Vuijsje dat dan weer leest als een sneltrein. Pia De Jong reserveer ik voor volgend weekend. Geen idee welk terras ik daarbij moet verzinnen. Iemand een suggestie? Of lees ik dit boek toch maar beter in bed? Hopelijk worden het 'Lange dagen' dit weekend.
Friedl' Lesage
Oef, de drie broertjes liggen in bed. Tijd om het eerste van de vijf bekroonde boeken open te slaan en aan een leesmarathon te beginnen. Ruim laat? Tja, toen ik vanmiddag thuiskwam bleek de postbode van mijn afwezigheid gebruik te hebben gemaakt om alvast vier boeken in de bus te droppen. De stiekemerd! Heb ik daarvoor gisterenochtend met open venster ademloos naar elk "mobieletje" geluisterd met als apotheose het beloeren van maar liefst twee dames-postbodes die mijn bus straal negeerden?!
Om geen herhaling van dit fiasco te riskeren, besloot ik vanmorgen meteen na het droppen van de drie broertjes op school op boodschappentocht te gaan. Dat het doodvallen van de muizen in de kasten (dit tot groot jolijt van de 2 "pet-rats" van Grootste Broer en Grote Broer) daar ook voor iets tussen zit, wil ik hier met klem ontkennen. Niermand die het schaamrood op mijn wangen ziet... Enfin, "ze" zijn er dus. De eerste boeken, bedoel ik, niet de boodschappen. En ze zijn op het eerste zicht gekeurd. Wat me doet mijmeren over die ontbrekende vijfde... Hoe ziet hij eruit? Jawel, hij, de vijfde is mannelijk. Zoiets voel je aan de titel. Met "Nergensman" is dat natuurlijk simpel. Maar wat dacht je van "De Heining" en Via Cappello 23"? Die zijn toch zeker van hetzelfde geslacht! In tegenstelling tot "Lange Dagen" en "Alleen Maar Nette Mensen". Zij behoren tot mijn sekse.
Door zijn ontbreken heeft "Nergensman" nu wel een streepje voor op de anderen. Hij wekt meer spanning, meer nieuwsgierigheid, meer verlangen op. Die anderen ken ik al een beetje. Ik heb hen gezien, betast, beroken. En nu ga ik een van hen horen en proeven...
Katharina
Donderdagavond, 48 uren later sinds de aanvang van mijn leesmarathon. Ondanks de vrije woensdagnamiddag van de drie broertjes, zijn er twee boeken verorberd. Dewelke?
Omdat het oog ook wel wat wil, zijn ze aan de hand van hun uiterlijke schijn in een bepaalde volgorde beland. Van attractief naar minder bekorend of net andersom? Dat laat ik hier maar even in het midden... In elk geval smaakte "Lange Dagen" de eer en het genoegen om als eerste verteerd te worden. Het werden geen lange dagen, we haalden er samen niet eens eentje.
"De Heining" heeft ondertussen zijn vrouwelijke collega vervoegd in mijn maag. Kwestie van het evenwicht wat te bewaren. Ik maak me sterk dat het wel wat kan worden tussen die twee. Nu is het maar de vraag of ze daarmee op mijn maag zijn blijven liggen of zich ondertussen een plaatsje hogerop in mijn hart gevonden hebben?
Deze ochtend ben ik naar Venetië vertrokken. Ik hoop ten laatste zaterdagavond terug te zijn...
Katharina
