Bij de Royal Society in Londen proberen wetenschappers dezer dagen tot een nieuwe definitie voor de kilogram te komen. Niet dat dit tot een Copernicaanse revolutie zal leiden, maar het betreft toch zo'n beetje het BHV van de natuurkunde.

Het op 11 oktober 1960 ingevoerde Internationale Stelsel van Eenheden - aka SI-stelsel - onderscheidt zeven SI-basiseenheden. Dat zijn de fundamentele eenheden voor natuurkundige grootheden. Te weten: de kilogram (massa),  de meter (lengte), seconde (tijd), ampère (elektrische stroom), kelvin (absolute temperatuur), mol (hoeveelheid stof) en candela (lichtintensiteit).

Die standaardeenheden hebben een precieze definitie. De eenheid van temperatuur is bijvoorbeeld 1/273,16 (exact) deel van de temperatuur van het tripelpunt van water.

De kilogram is volgens de huidige definitie "de massa van het internationale prototype van het kilogram." Dat prototype (aka prototype K) is een platina-iridiumcilinder die in 1889 gegoten werd en vaccuum verpakt in een kluis van het Bureau International des Poids et Mesures in Parijs wordt bewaard. Onder drie stolpen. (zie foto)

Helaas is de massa van de standaardkilo niet constant. Om  de paar decennia wordt die cilinder uit de kluis gehaald en vergeleken met de kopieën die er destijds van gemaakt zijn. En telkens blijkt dat de kopieën en de cilinder een iets andere massa hebben. Waarna uiteraard de kopieën worden bijgesteld. Uit onze middelbare schooltijd herinneren we ons ook dat eenzelfde object op de polen en op de evenaar niet evenveel weegt. Laat staan op de maan.

Benieuwd ze bij de Royal Society snel tot een compromis komen.