Guillaume Pepy, de topman van de franse spoorwegmaatschappij SNCF heeft vandaag - in aanwezigheid van Simone Veil het oude goederenstation van Bobigny uitgeroepen tot officiële gedenkplek voor de Holocaust.

Nabestaanden van slachtoffers hebben al hun ongenoegen geuit over de laattijdige excuses en de 'selectieve' houding van de SNCF. Die naar hun idee vooral door commerciële belangen wordt ingegeven.

Wat wil het geval? Tijdens de tweede wereldoorlog transporteerde de SNCF - net zoals de NMBS trouwens -  joden tot aan de Duitse grens. Vanuit Bobigny vertrokken tussen 1943 en 1944 21 konvooien met voornamelijk joden richting Auschwitz.

Pas halverwege de jaren negentig kon de rol van de SNCF bij de deportaties uitgebreid worden onderzocht. Pas in 2000 stelde de Franse spoorwegmaatschappij de archieven uit de oorlogstijd open voor het publiek.  Het officiële standpunt ter zake was altijd dat het tot de deportatie van 75.000 Franse joden was gedwongen door de Duitse bezetter, en dat weigeraars en saboteurs zwaar gestraft werden.

De nieuwe openheid van de SNCF zou ook ingegeven zijn omdat de maatschappij meedingt naar lucratieve contracten voor de aanleg van TGV-lijnen in de VS. Transportbedrijven die daar een aanbesteding doen, moeten immers inzicht geven in de rol die zij tijdens de Tweede Wereldoorlog vervulden bij deportaties. En ze dienen daarvoor openlijk hun excuses aan te bieden. Zie ook de Amerikaanse site van de SNCF.