Zaterdag waren het Waalse feesten. Ooit was het anders, maar dat passeert in Vlaanderen niet ongemerkt. Want tegenwoordig schijnen de Walen ook te weten wat nationalisme is. Of ze zijn het aan het leren. Van ons.

De Naamse burgemeester Jacques Etienne (cDH) riep zijn gewestgenoten op niet bang te zijn om hun lot in eigen handen te nemen. En vrijdag had zijn collega en partijgenoot uit Charleroi, Jean-Jacques Viseur ook al gesteld dat de Walen de kaart van het 'Waalse nationalisme' moeten trekken.

"Sire, il n'y a plus de Belges", citeerde hij Jules Destrée. cDH-voorzitser Joëlle Milquet haaste zich om te verklaren dat deze uitspraken niet doorgesproken waren met de partij en ze stuurde beide burgemeesters "un sms au ton ferme".

Waalse nationalisme? We proberen ons daar iets bij voor te stellen, maar eenvoudig is dat niet. Toegegeven, er bestaat sinds een tiental jaar een Waals pendant van de Fiere Vlaamse Leeuw (we bedoelen het lied)  -  en onze zuidelijke compatriotten hebben ook een eigen vlag. Maar waar is hun 1302? In welk zand liggen hun lijken als zaden? En van die "grande consultation auprès des Wallons" die Rudy Demotte in de lente wilde opzetten, hebben we ook niet veel meer vernomen.