U hebt er ongetwijfeld ook nota van genomen dat de koning het ontslag van Di Rupo geweigerd heeft. En wellicht herinnert u zich ook nog hoe koning Albert twee jaar geleden het ontslag van de regering Leterme weigerde, en drie bemiddelaars aanstelde.  Of Wilfried Martens uit Disneyland en uit Venetië liet terugkomen om als koninklijk verkenner de regeringscrisis aan te pakken.

We hadden de indruk dat de consensus groeide om onze monarchie naar  "Zweeds model" te laten evolueren, maar de protocolaire monarchie lijkt tegenwoordig weer bijzonder veraf.

Is de politieke macht van de koning groeiende? Wie houdt er achter het baldakijn de touwtjes in handen? En hoe zou het zijn als prins Filip - die destijds nog door Guy Verhofstadt openbaar terechtgewezen werd - nu op de troon zou zitten?