De Belgische bisschoppen zijn dus bereid om schadevergoedingen te betalen aan slachtoffers van seksueel misbruik. Tussen woord en daad staan misschien geen wetten in de weg, maar wel practische bezwaren.

Want Mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen, zei gisteren in Terzake: "Wij willen als Kerk meestappen in de arbitrage en bemiddeling, om te zien wat dit kan worden en welk instrument hieruit kan groeien. (...) Wij doen een vrijwillige gift, wij hopen dan ook op vrijwillige bijdragen. De Kerk heeft geen spaarpot of fonds".

Waar zit het geld van de kerk dan? Bij de bestemming van het stoelgeld kunnen we ons nog iets voorstellen, maar waar gaan de collecten, de betalingen voor huwelijksmissen en begrafenissen naar toe? De opbrengst van brouwactiviteiten en kaasmakerij? Van wie is al dat onroerend goed?

We schuiven de vraag door naar de auteur van het boek 'Het geld van de kerk'.