Waar is mijn kind? Alle ouders kennen de angst als hun kind veel te laat thuiskomt, of verloren loopt op het strand of in een vreemde stad. Wat kan er gebeurd zijn? Vroeger ging je langs bij vrienden en buren die je kind mogelijk gezien hadden. Of belde je familieleden op. Vandaag zijn de technieken om personen te volgen en op te sporen in volle ontwikkeling. Zo zijn er bijvoorbeeld toepassingen die gebaseerd zijn op GPS (Global Positioning System). Daarmee kan je niet alleen zelf de weg vinden, je kan ook gevonden worden, via je gsm bijvoorbeeld.

Dankzij deze manier zouden ouders hun kinderen steeds kunnen localiseren. En ook voor zorgverleners zouden de nieuwe systemen handig kunnen zijn: om hun patiënten op te sporen.  

Hoe kunnen we die toestellen ethisch, juridisch en pedagogisch correct gebruiken? Pedagoog Hans Van Crombrugge dacht er vorig weekend tijdens een studiedag van het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen uitvoerig over na, samen met collega's uit het vak. Hij deelt zijn bevindingen met Sven en Annemie.

Ook jouw mening is welkom. Wil jij je kind overal kunnen traceren? Of zou dat je ongerustheid alleen maar in de hand werken? Laat het ons weten!

Het forum is afgesloten. Wie nog verder wil reageren, kan dit op volgend e-mail adres: peetersenpichal@radio1.be