Afgelopen week kwam een hallucinant verhaal aan het licht: Een arbeider uit Bergen werd 9 jaar lang vernederd en gefolterd op het werk: hij werd vastgebonden, bestraald met een hogedrukdreiniger, uitgekleed voor de ogen van collega's, enz.

De pesters werden ontslagen, maar kregen een forse schadevergoeding van de arbeidsrechter. Die vond hun ontslag immers ontrechtmatig en kende een vakbondsman zelfs een schadevergoeding van 250.000 euro toe*.

Betekent dit dat vakbondsafgevaardigden overbeschermd worden? Leidt hun positie soms tot onevenwichtige situaties?' Overmatige bescherming van vakbondsafgevaardigden moet worden vermeden' zei Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) in De Zevende Dag. 

Luisteraar D. sluit zich alvast aan bij de stelling van het VBO. Hij signaleerde ons al eerder enkele problemen met vakbondsmensen. Hij merkt op dat mensen die geregeld ondermaats presteren en de bui voelen hangen, zich snel kandidaat stellen voor de sociale verkiezingen teneinde beschermd te zijn. Mensen die 'beschermd' zijn, kunnen zich vervolgens permitteren om langer afwezig te zijn, en om later te beginnen met werken dan niet-vakbondsmensen,... Ze eigenen zich de beste shifts en de beste/gemakkelijkste jobs toe. Zelfs hun ontslag staat gelijk met een financiële jackpot, dan krijgen ze immers een stevige bonus.

Heeft luisteraar D. gelijk? Hebben vakbondsafgevaardigden te veel verworven rechten, waardoor ze 'overbeschermd' zijn? Of zijn dit soort verhalen eerder uitzondering dan regel? Uiteraard is het een goede zaak dat er vakbonden zijn: maar waar moet de grens liggen? Heb jij ook het gevoel dat vakbondsafgevaardigden op jouw werk overbeschermd worden? Laat het ons weten!

*: Luc Cortebeeck van het ACV heeft ondertussen gezegd dat hij de afgevaardigde die zich bij Mactac te buiten ging aan jarenlange pesterijen, uit de vakbond zal zetten.