Watou was ooit het laatste dorp van Vlaanderen! Letterlijk zelfs, want als je over de prikkeldraad stapte stond je in een Franse wei. Tot Watou ontdekt werd door de poëzieminnaar. Tijdens de zomer klonk het er als in een klooster. Hier en daar geschuifel van voeten, een gedempte stem en veel lawaai als er trappist getapt werd. Gedurende de rest van het jaar is het er nog stiller. Maar Watou maakt zich weer klaar voor de zomer. Niet die van de poëzie, wel een van verhalen. En van lekker eten. Stories hoort hoe Watou ontwaakt.

Geef je mening
Reacties